Op 11 augustus 1999 was er een complete zonsverduistering te zien in Europa. Er zijn vaker zonsverduisteringen te zien in deze omgeving, maar deze was in een brede strook tussen Land’s End in Zuid-west Engeland via Noord-Frankrijk tot diep in Turkije zichtbaar. De meeste andere zonsverduisteringen zijn verre van compleet, maar deze zou in die strook 100% zijn. Weken van te voren werden er al speciale brilletjes verkocht om dit fenomeen te zien. Nieuwsgierig geworden maakte ik plannen om die dag naar Noord-Frankrijk af te reizen om dit unieke fenomeen vast te leggen.
Die dag begon druilerig en nat. Rond negenen hadden we een plekje veroverd in een akker tussen Laon en Rethel, tezamen met tientallen andere nieuwsgierigen. Via internet had ik een hele instructie gelezen hoe je de zonsverduistering het beste kon vastleggen, tevens had ik een lasglas geregeld die ik voor de lens kon houden om mezelf en de camera te beschermen tegen het felle licht.
Hoewel we bang waren weinig te zullen zien, brak op het juiste moment de bewolking open en werden we getrakteerd op een spetterend schouwspel. Ik kan me nog goed herinneren dat je de zonnewinden zag bewegen rond de randen van de maan, net zoals het collectieve “wauw” wat overal om ons heen te horen was. De zonsverduistering zelf duurde maar twee minuten en doordat ik teveel afgeleid was door het prachtige uitzicht waren niet alle foto’s even goed gelukt. Nadat de zon weer doorbrak,
het licht weer veranderde en de aarde weer adem leek te halen (zo waren de vogels zelfs gestopt met fluiten), voelde ik me een ander mens. Mijn passie en gevoel voor de natuur om me heen is toen aangestoken denk ik.
Ik stuurde het rolletje op naar aan vaklab met de specifieke instructie dat ze ongeknipt moeten worden. Ik wilde zelf knippen om te voorkomen dat de automatische knipmachines een fout maakten. Uit alle foto’s haalde ik een serie van 40 foto’s, inclusief begeleidende opnames die ik gemaakt had met een geleende camera. Jaren later vond ik de dia’s terug tijdens mijn dia scan project en besloot ik dat deze niet mochten ontbreken in mijn verzameling. Door het enorme contrast had de scanner moeite de juiste kleuren te vinden en nabewerken leverde niet heel veel succes op. Deze drie foto’s kwamen als beste uit de bus en mogen vind ik niet ontbreken op deze website!
