Het bezoek aan Gare du Montzen in mei had onze interesse in urbex fotografie danig aangewakkerd. Het desolate van een verlaten en verloren gegane locatie, waar alleen het stof des tijds nog rondzwerft geeft in mijn ogen een kracht aan de foto’s die daar gemaakt zijn. Je wordt er zelfs poëtisch van… Bijna iedereen van de originele groep die Montzen bezocht had, was dan ook razend enthousiast toen we achter een locatie dicht bij huis kwamen: de verlaten C&S Steenfabriek in Brunssum.Deze steenfabriek, gelegen naast het tegenwoordige AFNORTH terrein, staat sinds 1992 leeg nadat door productievermindering de gehele fabriek, die al ouder was, niet meer nodig bleek, en is in volledig vervallen staat ondertussen. Brand had al een gedeelte van de gebouwen in de as gelegd en het complex dient alleen ter vermaak van lokale jeugd, zo blijkt uit grafitti en andere attributen die er rondzwerven.
Een afspraak was snel gepland en op een zonnige en warme zondag eind september spraken we af op een parkeerplaatsje in de buurt om lopend door de gedeeltelijk afgezette hoofdingang het terrein te betreden. Had ik me in de aanloop van ons bezoek aan Montzen niet echt voorbereid, nu had ik foto’s van eerdere bezoekers bekeken om een beeld te vormen wat me te wachten stond. Ook had ik al een beeld hoe ik de opnames wilde laten zien, namelijk met wat meer en een warmere kleur dan de beelden van Montzen. Een aantal van ons waren al eerder kort op verkenning geweest en leidden ons naar de eerste hal. In ongeveer drie uur werkten we ons door het complex heen, al was het soms moeilijk om te zien waar je je precies bevond. Sommige hallen waren duidelijk productiehallen, waar soms de wagens met half afgebakken stenen nog stonden, in andere hallen was het doel minder snel duidelijk. Wel goed aanwezig waren de grote ovens waar de stenen afgebakken werden. Sommige gangetjes waren smal en bedompt en wat opviel waren de temperatuursverschillen tussen sommige ruimtes. Veel was er in de loop der jaren al verloren gegaan en sommige installaties waren duidelijk vernield of gedeeltelijk ontmanteld. Ook was er veel vandalisme of illegale stort te zien, zo kwamen we in een ruimte enkele tientallen kapotte koelkasten tegen die daar duidelijk niet hoorden. gelukkig waren er ook juweeltjes te vinden, zoals een productiestaatje uit 1978 dat nog puntgaaf in het zand lag, of een afsluiter met wegrottende slang die door een zonnestraal in het stoffige licht werd gezet. Met ongeveer 300 foto’s en een tevreden gevoel braken we uiteindelijk op en keerden huiswaarts.
Nu lag er nog een behoorlijke klus te wachten, die door allerlei omstandigheden op zich liet wachten. Uiteindelijk wordt je daar creatief in en tijdens een treinrit van en naar een klant in Utrecht liet ik de computer flink stampen. De meeste foto’s waren immers in brackets van drie opnames geschoten om HDR opnames te maken. Via de bulkverwerkingsopties van Adobe Camera RAW en van Photomatics Pro kon ik met wat goeie timing en de juiste selecties rustig een boek lezen terwijl de laptop alles verwerkte. Dit ging prima, alleen sneuvelde de laatste HDR’s omdat de batterij op de terugweg leeg was! Een paar dagen later kon ik deze actie afronden en de HDR opnames, die ook al meteen met tonemapping teruggebracht waren naar 16-bit opnames verder gaan verwerken. In vrijwel alle gevallen was het na de eerste selectie, waar de beste opnames uitgezocht werden, een kwestie van omzetten naar 8-bit, copyright informatie toevoegen en mogelijk alleen wat bijsnijden of rechtzetten.
Zo ontstond een set van 22 geslaagde foto’s van deze prachtige locatie, ze staan in het album Een verlaten steenfabriek. Een locatie waar we, net zoals bij Montzen, alleen, zoals de urbex leefregel zegt, voetafdrukken achterlieten en foto’s meenamen. Of het nu door ons bezoek kwam of door andere redenen, een paar dagen later bleek de hoofdingang afgezet met grote tonnen. Hopelijk kunnen we in de toekomst deze prachtige locatie nog eens bezoeken!
Technisch gezien leerde deze locatie me ook veel, zo kon ik veel ervaring opdoen met Photomatics Pro en HDR verwerking. De Montzen foto’s waren toendertijd in JPEG geschoten en met PhotoMerge van Elements 9 verwerkt, bij gebrek aan beter. Nu schoot ik in RAW en verwerkte de HDRs tot grote tevredenheid met Photomatics Pro. Ook probeerde ik nu anders te kijken naar de locatie. Ik gebruikte meer warmere kleuren en gebruikte veel meer details. Ik ben benieuwd hoe deze ervaringen weer gebruikt kunnen worden in toekomstige locaties, want dat die er komen is in ieder geval zeker!
Geef een reactie