Dit jaar waren we vijf jaar getrouwd en voor die gelegenheid kreeg ik een bijzonder kado: een workshop Landschapsfotografie van professioneel fotograaf Bas Meelker. We zouden elkaar de 16e oktober om 14 uur verzamelen aan de rand van een dorpje een paar kilometer van Stavoren, Friesland. Die dag bleek een geweldig mooie dag te zijn voor de roadtrip, zoals ik de 850 kilometer heen en terug al grappend noemde, en gewapend met wat eten en drinken, en natuurlijk mijn cameraspullen, vertrok ik rond tienen richting het dorpje Molkwerum.
Na een heerlijk rustige rit van zo’n vier uur arriveerde ik in pittoresk Friesland. Na wat wachten en kletsen met de diegenen die al aanwezig waren, bleek de groep uit zo’n 14 mannen en vrouwen te bestaan en begon Bas Meelker zijn introductie. Na een korte voorstelling en het doornemen van het programma verzamelden we al onze spullen en liepen we over de dijk naar de IJsselmeeroever waar gedurende twee uur Bas ons enthousiast onderdompelde in compositieleer, hyperfocale scherpstelling, belichtingen van landschappen en technische hulpmiddelen.
Hierna gingen we, ondertussen behoorlijk afgekoeld in de stiekem toch wel koude buitenlicht, met z’n allen in de auto’s naar het nabij gelegen Stavoren om te dineren. Ook tijdens het diner, waar ik toevallig naast Bas terechtkwam, waren de gesprekken geanimeerd. Er werd gesproken over fotolocaties, het commercieel werken als fotograaf, over het juiste licht en over apparatuur. Hoewel een aantal mensen uit de omgeving kwamen, waren er ook genoeg uit bijvoorbeeld de Randstad. Ook qua niveau lag het redelijk goed verdeeld, zo waren er enthousiaste hobbyisten tot semi-professionele fotografen (al ben ik er nog niet achter waar ik me wil bijvoegen) vertegenwoordigd.
Tegen zessen, na een simpel maar goedverzorgd diner, reden we in kolonne naar een nabij gelegen dijk met golfbrekers, waar we de inmiddels zich prachtig ontwikkelende zonsondergang zouden fotograferen. De golfbrekers waren gewilde objecten, zodat de groep al snel opbrak om een eigen breker uit te zoeken. Zo eindigde ik met drie anderen zo’n 200 meter en vier brekers verderop. Hier hebben we bijna twee uur gestaan, gehurkt en door de zoekers getuurd naar een geweldige zonsondergang. De hele lucht kleurde rood, terwijl het IJsselmeer spiegelglad was. De tips die ’s middags gegeven waren, konden, met wisselend succes, meteen in de praktijk gebracht worden. Ik schoot zo’n 80 foto’s vanuit drie posities en kon met mijn mede-brekergenoten meteen delen en vergelijken en leren van elkaar.
Toen het zo donker werd dat we met sluitertijden van bijna een minuut werkten, nauwelijks de camera nog op het statief zagen staan en op de tast onze spullen bij elkaar moesten zoeken, keerden we terug naar de dijk en namen we in het donker afscheid van elkaar. Ik kon op het laatste moment Bas nog aanschieten om zijn boek te laten signeren, maar daardoor stond ik als laatste op de donkere dijk, klaar voor een marathonroute terug naar huis, waar ik even voor twaalven weer arriveerde.
De dag was zeer geslaagd en ik heb er leuke contacten aan overgehouden, al vond ik persoonlijk de groep te groot en het persoonlijke contact met de workshop organisator te laag.
De foto’s corrigeren na afloop duurde een tijdje wegens andere verplichtingen. Uiteindelijk hield ik een set van 13 wisselende foto’s over die de toetsing doorstonden. Nabewerken was eigenlijk vrij standaard; in Camera RAW kleine aanpassingen in de witbalans, de verzadiging en de verscherping, waarna in Elements de foto’s rechtgetrokken werden en voorzien werden van copyright informatie. Ik merkte dat ik veel witbalans aanpassingen moest uitvoeren om de kleurzweem van de gebruikte filters te corrigeren, dat vond ik wel jammer.
Uiteindelijk vond ik de foto’s, die verspreid door dit artikel staan, niet bijzonder speciaal, zeker ook omdat compositietechnisch de voorgrondkeuzes niet altijd optimaal waren. Dit had ook te maken met de limiteiten van bijvoorbeeld mijn statief, maar ook de stand van de zon ten opzichte van de golfbrekers en mijn collega’s die soms in de weg stonden. Toch heb ik enorm veel geleerd van die dag, ik kijk anders naar foto’s en kijk anders als ik zelf foto’s maak. De tips en trucs die ik die dag hoorde, ook al had ik ze zelf al eerder gelezen, bleven beter en meer hangen dan voorheen en daarmee was het een hele geslaagde dag!
Geef een reactie