Ik lijd aan een ziekte… Een ziekte die veel onder fotografen voorkomt, zo blijkt uit de vele verhalen die ik op internet lees. Ik heb het hier over de “ernstige” aandoening “Horizon Level Disorder”, oftewel een ziekelijke neiging om scheve horizons te hebben op je foto’s…
Als je uit de hand fotografeert, kan het al snel voorkomen dat je opgescheept zit met een uit het lood staande horizon. Heel vaak ontstaat beweging of scheefheid door het te enthousiast indrukken van de sluiter. Te vaak ontstaat bij mij ook scheefheid omdat ik tijdens het meebewegen met het onderwerp (panning) of door een ongemakkelijke houding, geen rekening houd met de rechtheid van de horizon.
Er bestaan gelukkig diverse hulpmiddelen. Er bestaan speciale waterpasjes die je op het flitsschoentje kunt schuiven. Bovendien beschikt mijn EOS7D over speciale hulplijnen in de zoeker en een digitale waterpas in het LiveView scherm. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk het gebruik van een statief, mits deze zelf ook waterpas opgesteld staat. Dat is bij het ene statief makkelijker dan bij een ander en is ondertussen een belangrijke keuze geworden bij de aanschaf van een statief.
Mocht dit nou niet werken, kan er nog altijd achteraf ingegrepen worden. In PhotoShop of in Lightroom is het mogelijk middels het trekken van een lijn de rechte horizon te definiëren. Het programma zet dan netjes de compositie recht op deze lijn. Alleen moet daarna bijgesneden worden waardoor je altijd iets van je compositie verliest. Ook hier geldt weer dat voorkomen beter is dan genezen.
Nu ik weet dat ik aan HLD lijd, is het gemakkelijker ermee om te gaan. Er zijn genoeg gereedschappen en truukjes beschikbaar om het te onderdrukken en gelukkig ben ik, als ik op het internet rondkijk, absoluut niet te enige. Wie wil meedoen met een patiëntenvereniging?
Geef een reactie