Afgelopen augustus mocht ik op een bijzondere locatie samen met een natuurgids op jacht naar de Bever. Echter, op locatie aangekomen werd ik geïnformeerd dat een IJsvogel ook gesignaleerd was op deze locatie. Eenmaal aangekomen werd me een tak aangewezen waar dit prachtige diertje meestal op landde, dus ik nam voorzorgsmaatregelen en stelde mijn camera in op die locatie. Terwijl de eerste Bever geluiden werden waargenomen, schoot opeens een blauwe vlek door mijn ooghoek. Snel keek ik half door de zoeker en drukte af, een fractie van een seconde later was dit enorm snelle diertje alweer weg. Andere landingen waren er wel die avond, maar toen was de camera niet gericht op die ene tak. Dus dit bleef de enige gelukte foto!
De ijsvogel (Alcedo atthis) is een waterminnende vogel. Het is een opvallende verschijning door zijn afstekende blauwe en oranje kleuren, maar ook een zeer schuwe soort die zich weinig laat zien. Alcedo atthis is de enige ijsvogelsoort die tot in noordelijk Europa voorkomt inclusief Nederland en België, althans de ondersoort Alcedo atthis ispida. De meeste ijsvogels leven in de tropen. De ijsvogel is een typische viseter (piscivoor) en is dus sterk aan water gebonden. Zijn voorkeur gaat uit naar stromende wateren. In het grootste deel van het verspreidingsgebied is de soort algemeen, maar in sommige gebieden wordt de ijsvogel met uitsterven bedreigd.
In België en Nederland gold de ijsvogel jarenlang als een bedreigde soort, maar de laatste jaren is hun aantal in Nederland en België weer duidelijk toegenomen. In Nederland was er een stijging van 35 tot 50 broedparen in 1997 naar 650 tot 700 in 2002, mede veroorzaakt door de zachte winters, verbetering in waterkwaliteit en het herstel van de natuurlijke loop van beken. Ook wordt de soort geholpen door het maken van wakken en ijsvogelwanden, speciaal voor deze dieren ingerichte oeverwanden. Door deze stijging in aantallen is de soort in 2004 van de Nederlandse Rode Lijst verdwenen en wordt de ijsvogel daar niet meer als bedreigde soort beschouwd. Door de strengere vorstperiodes van 2008 tot en met 2012 is het aantal broedparen gedaald van ongeveer 1000 tot rond de 100. In 2015 wordt waarschijnlijk het recordaantal van 1000 broedparen in Nederland weer gehaald.
Ondanks het feit dat het vogeltje vol in de schaduw zit en er nog veel storende elementen in de foto zitten, ben ik superblij met deze bijzondere vogel. Hopelijk ben ik in staat om in de toekomst een nog mooier beeld van dit bijzonder dier te krijgen.
Canon 5D Mk. III, Sigma 150-600 Contemporary @ 600 mm, 1/800, f/6.3, ISO1250, statief
