Voordat ik in het tijdschrift ZOOM las over een urbex reis naar Tsjernobyl en de prachtige foto’s bij het artikel zag, had ik nog nooit van urbex gehoord. Urbex staat voor Urban Experience of Urban Exploration en speelt zich voornamelijk af in verlaten gebouwen en ruines, waar het vastleggen van de verlaten en vervallen sfeer de boventoon voert. De foto’s stralen een vergane glorie uit door de stoffige, vervallen en vervaagde structuren. Het Tsjernobyl van de kernramp in 1986 spreekt al helemaal tot de verbeelding; de nabij gelegen stad Pripyat werd halsoverkop geëvacueerd na de explosies in de kerncentrale en ligt er nog net zo bij als in 1986. Pas sinds een jaar of wat is de stad (beperkt) open voor (urbex-)toerisme.
Ik was dan ook blij verrast toen een vriend vroeg of ik meewilde naar Gare du Montzen, een verlaten treinstation in de Voerstreek bij Plombières, en een bekende urbexlocatie. Na enig plannen gingen we op stralende zondag in april onderweg met een groepje van vijf man. Ik had geprobeerd om me vantevoren voor te bereiden door reportages van anderen op bijvoorbeeld Google Earth te bekijken, maar ik voelde me toch enigzins verloren toen we de stoffige en vervallen perrons betraden. Het kostte me zeker een uur om een beetje in de flow te komen en de composities te gaan zien.
In de twee uur dat we daar waren, heb ik bijna vierhonderd foto’s gemaakt, voornamelijk belichtingstrappen van drie shots. Dit was niet alleen om de beste belichting uiteindelijk te kunnen kiezen, maar ook om HDR composities te kunnen maken. Mijn net gekocht statief kwam zeer van pas, uiteindelijk bleken veel opnames die uit de hand genomen waren, achteraf toch bewogen of onscherp.
Die zondagmiddag vloog om en al snel vond ik me weer in de auto onderweg naar huis. Ik had ontzettend veel geleerd in die paar uur. In de week na die ervaring zat ik nog uren achter de computer gebogen om wat te maken van alle foto’s, wat tevens een heel leerproces was voor Elements 9, welke ik een maand vantevoren voor mijn verjaardag gekregen had. Uiteindelijk kwamen er ongeveer twintig composities uit die door mijn kritische kwaliteitscontrole kwamen. Om de sfeer extra te benadrukken, gebruikte ik veel weggedrukte verzadiging waardoor de foto’s net niet zwartwit werden. Bij sommige opnames gebruikte ik HDR of zwartwit omzetting voor de juiste effecten. Bekijk de gallerij hier.
Deze shoot heeft mijn interesse in urbex helemaal gewekt. Helaas zijn veel oude gebouwen al gesloopt of helemaal verboden gemaakt. Het is soms ook niet geheel ongevaarlijk om vervallen gebouwen te betreden! Daarom moet je nooit alleen gaan, gelukkig hebben we inmiddels een vast groepje gevormd en willen we allemaal meer locaties vinden!
Geef een reactie