Afgelopen vrijdag, op de Belgische Nationale Feestdag, zat ik in de observatiehut van Landschap VZW in de Belgische Ardennen. Gepland stond een bijzondere ontmoeting met de Das. Deze observatiehut is geduldig aangelegd vlakbij een actieve Dassenburcht. Daarom heeft deze hut bijna 100% garantie voor het observeren van deze prachtige dieren.
Op het afgesproken tijdstip werden we door een lokale gids naar de hut geleidt. Hier is sinds enkele jaren een speciale fotografen “put” gemaakt, waardoor je op grondniveau foto’s kan maken. De ruitjes blijven dicht in verband met de geur en het geluid, maar worden netjes schoongehouden en spiegelen niet. Voor fotografen is dit prima te werken.
Al vanaf het moment dat we plaatsnamen in de put, waren de Bosmuizen actief om de gestrooide pinda’s weg te gappen. Zonder vrees rende ze met hun buit letterlijk voor onze neuzen langs de observatieruitjes weg. Niet veel later paradeerde de Rode Eekhoorn, een juveniele Vlaamse Gaai en verschillende Vinken voor onze neus. Allen werden aangetrokken door de traktaties die eigenlijk voor de Das bestemd waren…
Pas om kwart over negen mochten we voor het eerst die bijzondere zwart-witte vriend aanschouwen, niet veel later gevolgd door de twee andere bewoners van de burcht. De ontmoeting met de Das was een feit. Even waren ze verdwenen, toen een Wasbeer het feest verstoorde. Als niet-inheemse diersoort is de Wasbeer geen vriendjes van de Das. Ondertussen was fotograferen bijna niet meer te doen door de invallende duisternis. Maar bleven we wel extra genieten toen de Dassen uiteindelijk terugkeerden en de pindakaas van de bomen likten voor onze neus. Pas om kwart over tien verlieten we in het aardedonker de hut en keerden stil en onder de indruk huiswaarts.
Er zijn minder dan 1.000 Dassen in België en Nederland en deze hut is een van de weinige locaties in Europa waar je deze bijzondere dieren zo kunt observeren. Vooral hun grootte viel me op; ze waren veel groter dan verwacht. Heel rustig en bijna teder pakken ze hun eten op of wroeten in de grond op zoek naar wat eetbaars. Dassen zijn omnivoren en eten bijna alles. Hun kleine kraalogen zitten vrij ver vooraan hun hoofd, ongeveer halverwege de strepen. Ze lijken zo aaibaar met hun zachte vacht.
Voor mij was dit een eerste introductie in “echte” wildlife fotografie. Daarvoor had ik wel gewerkt met dieren in het landschap. en werden fotograaf en apparatuur danig op de proef gesteld. Omdat we in een bosgebied zaten, werden hoge ISO waardes al snel de norm. Dit riep al snel ruis op die ik geprobeerd heb met het programma Noiseless van Macphun onder controle te houden.
Tegen het einde van de avond was het nauwelijks meer te doen en de Wasbeer en het tweede aantreden van de Dassen heb ik geen resultaten kunnen behalen. Ik snap goed waarom lichtsterke lenzen dan van belang zijn en zal bij een volgende bezoek aan een observatiehut zeker een lichtsterke lens huren!
De komende periode zal ik ook de andere dieren van die avond laten zien. Voor nu laat ik eenieder genieten van deze ontmoeting met de Das. Een bijzondere avond met een bijzonder dier!
Deze foto’s zijn ook te vinden in het album “Dieren in het landschap”
Canon 5d Mk. III, Sigma 150-600 EX Contemporary @ 600 mm, 1/125, f/6.3, ISO 12.800, Bean Bag
