Het was behoorlijk koud op het strand, de wind joeg het fijne zand van rechts naar links over het strand. Ik besloot maar rechts voor de camera te staan om te voorkomen dat camera, lenzen en filters gezandstraald werden. Maar het was het meer dan waard! De lucht kleurde prachtig oranje nadat de zon rond tien uur onder ging. Dit contrasteerde geweldig met het natte strand in het lage tij.
Kustlandschappen en zonsondergangen blijven me trekken. Dat zal wel te maken hebben met het feit dat ik die hier niet in de buurt heb. En Texel, ja dat eiland zal altijd een plekje in mijn hart hebben. Het was goed om daar te staan, even letterlijk uitwaaien. En natuurlijk sta ik de volgende op een andere of betere plek, en let ik meer op de getijden. Maar dit moment was gewoon heerlijk en speciaal!
Deze foto is ook te vinden in het album “Seascapes”
Canon EOS7D, EF-S 18-135mm @ 18mm, 5 sec, f/14, ISO 100, LEE 0.9 ND, LEE 0.9 Hard Grad, statief en afstandsbediening
