Er zijn soms van die dagen…
Het was al dagen grauw en grijs en de regen viel soms met bakken uit de lucht. Mijn voornemen om er even uit te gaan, leek een hopeloze missie. Toen het rond negenen droog werd, besloot ik maar een tweetal locaties te verkennen en gooide voor de vorm mijn spullen in de auto. Rustig aan reed ik het dorp uit, maar toen ik eenmaal vrij zicht had op het westen maakte een blij gevoel zich van mij meester. Langs de rand van een wolkenband begon de lucht heel snel paars en rood te kleuren.
Met bloedspoed reed ik naar een locatie die dichtbij genoeg was. Echt bijzonder en ideaal was deze niet, maar met zo’n lucht voor je lens hoeft dat ook bijna niet. In twintig minuten kreeg ik een prachtig paars en roze schouwspel voor mijn neus toen de wegtrekkende regenwolken majestueus oplichtten in de snel ondergaande avondzon. Met de zon eenmaal achter de horizon trok het spektakel snel weg, maar ondertussen stonden er genoeg opnames op mijn kaartje.
Thuisgekomen koos ik voor deze versie, omdat deze meer balans in de opname heeft. Dankzij de grijsverloopfilters hoefde ik maar weinig na te bewerken en kon ik snel de prachtige kleuren die Moeder Aarde ons deze zondagavond gaven, bewonderen.
Deze foto is ook te vinden in het album “Limburgse landschappen”
Canon EOS7D, EF-S 18-135mm @ 18mm, 3.2 sec, f/14, ISO 100, LEE 0.9 hard grad, statief en afstandsbediening.Â
