Het oude dilemma van een landschapsfotograaf. De afgelopen periode waren er zeker mooie zonsondergangen, maar dan zat ik steevast in de auto of nog op het werk. Andere momenten had ik wel tijd en dan zit je te dubben of de lucht voldoende potentie heeft om erop uit te gaan. En tot nu toe was het altijd mis, als ik erop uitging liet de lucht het serieus afweten.
Zo ook min of meer deze dag, waarbij de zo veelbelovende wolkenlucht helemaal dichttrok tegen de tijd dat ik op locatie was. Donkere regenwolken kondigden de aankomende regen aan en alleen een streepje oranjegeel was zichtbaar. Dus tijd voor de zoomlens om dit toch vast te leggen, resulterend in dit atmosferische panorama. Als je goed kijkt, zie je de regen al vallen die me op de terugweg nog overviel. Het wordt tijd voor een echte winter…
Deze foto is ook te vinden in het album “Europoese landschappen“
Canon EOS7D, EF-S 18-135mm @ 135mm, 4 opnames van 0,5 sec, f11, ISO 100, LEE 0.9 ND Hard Grad, statief en afstandsbediening
