Op de kop af drie jaar na mijn laatste urbex avontuur door de verlaten mijngebouwen van Hasard de Cheratte kreeg ik nog eenmaal een kans op het ontdekken van een prachtige verlaten complex, de oude ULg (Université de Liège) campus van Val Benoit in Luik. De verlaten sfeer van zo’n gebouw of complex heeft me vaak getrokken. Daar waar de mens gefaald heeft en de natuur terugpakt wat altijd van haar geweest is, op dat raakvlak vind je de mooiste sfeer!
Hoewel ik me steeds meer exclusief toeleg op het vastleggen van de natuur en de landschappen om me heen, liet ik deze kans niet ontgaan!
De geschiedenis van de Val Benoit campus gaat terug naar 1924, toen de Universiteit van Luik 7,5 hectare grond kocht waar ooit de Abdij van Val-Benoit op stond. De plannen van de universiteit waren groot: Er zouden diverse technische faculteiten op gebouwd worden en de faculteit voor Thermodynamica zou zelfs een eigen energiecentrale krijgen. In 1937 opende Koning Leopold III de diverse faculteiten van de universiteit.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het complex gebombardeerd en in 1947 werden de herstelwerkzaamheden hiervoor pas afgerond. In de jaren ’50 leek het erop dat de gebouwen kort zouden bestaan. De universiteit van Luik besloot om al haar activiteiten en faculteiten te gaan combineren op Sart Tilman, een nieuwe campus net ten oosten van Seraing. In de jaren ’60 verhuisden de “essentiële activiteiten” vanuit de Val Benoit al naar de Sart Tilman locatie. Het duurde echter nog een kleine 40 jaar voordat het doek voor de campus viel. In 2005 verhuisden de laatste professoren en studenten naar Sart Tilman.
Het is verbazingwekkend wat men tijdens zo’n verhuizing allemaal achterlaat. Tientallen oude computers, monitoren en zelfs typemachines hebben we in diverse stadia van sloop teruggevonden. Bouwtekeningen, boeken en catalogi en zelfs werkstukken van studenten lagen achteloos op de grond. In eerste instantie leek ook deze locatie, de derde in onze zoektocht, potdicht voor ons te blijven. Maar de aanhouder wint en na drie pogingen en barrières stonden we, bijna tot onze eigen verbazing, in de centrale ingang van een van de gebouwen.
We hebben minder dan de helft van het complex kunnen verkennen in de gegeven tijd en graffiti en vandalisme zijn de kernwoorden voor de gebouwen. Behalve een enkele zwerver en mede-urbexer kom je er niet tegen, maar de wind zorgde voor veel spookachtige geluiden met klapperende ramen en piepende deuren.
Het complex leek rijp voor de sloop, maar de stad Luik kocht het complex geleidelijk op. Het is de bedoeling om Luik de komende decennia een esthetische boost te geven en de voormalige universiteitsgebouwen van de Val Benoit spelen daar een centrale rol in. Op het complex moeten mid-end en high-end woningen verrijzen, zullen er bedrijven en winkels gevestigd worden en zullen de gebouwen, in een moderner jasje, bewaard blijven.
Alle foto’s zijn gemaakt met een belichtingstrap en ik heb met plezier gebruik gemaakt van de nieuwe HDR functie van Lightroom. Zelfs de nieuwe “dehaze” functie van de CC 2015 release kon nog ingezet worden met mooie resultaten. Zo heb i geprobeerd maximale sfeer aan mijn composities te geven.
Het was een prachtige locatie om te verkennen, al had ik persoonlijk liever de strijd tussen mens en natuur wat meer gezien op zo’n locatie. Wat dat betreft was deze locatie nog niet lang genoeg verlaten voor me! Ik ben en blijf een landschapsfotograaf blijkbaar. Maar desalniettemin een bijzondere locatie waar geldt: School’s out, forever!
De rest van de foto’s is te zien in het album van Val Benoit.
