Heel voorzichtig komt de lente om de hoek kijken. Na een grauwe start van de dag met mist, miezer en nauwelijks drie graden, breekt tegen drie uur het zonnetje toch door. De temperatuur stijgt snel en tegen zevenen sta ik in een aangenaam avondzonnetje met 8 graden op de thermometer klaar voor de zonsondergang. Dat is weer eens wat anders dan negatieve temperaturen op de display!
Ik kijk uit over onze provinciehoofdstad Maastricht. Doorkruist door de Maas ligt de stad er rustig bij deze zaterdagochtend. Hoewel ik zeker ook eens aandacht moet besteden aan deze stad en haar plek in het Limburgse landschap, gaat het me vandaag om de zakkende zon. Een echte zonsondergang zit er niet in door een hardnekkige wolkenband in het westen, maar toch kan ik een paar mooie plaatjes schieten.
In dit geval laat mijn 18-135 mm lens me in de steek. Wat ik ook probeer, ik krijg de compositie niet zoals ik wil. Gelukkig is daar altijd het panorama. Ik gebruik drie overlappende foto’s om uiteindelijk de uitsnede te kunnen maken die ik wil. Voor de sfeer kies ik ditmaal eens voor het iets minder gebruikte vierkante formaat.
Het is heerlijk stil en aangenaam daar op die zonnige weide. Heel in de verte huppelen een paar konijntjes, misschien kun je ze vinden in de foto. Het gaat lente worden binnenkort, zeker weten!
Deze foto is ook te vinden in het album “Heuvellandschappen”
Canon EOS7D, EF-S 18-135mm @ 19mm, panorama van drie foto’s, vierkante uitsnede, 1/8, f/14, ISO 100, LEE 0.9 hard grad, statief en afstandsbediening
